Welkom broeders op deze wekelijkse online mannencirkel.
Deelname aan deze cirkel is vrij van bijdrage.

Ik wil de drempel verlagen voor mannen om te verbinden met elkaar, zeker op de momenten wanneer de nood het hoogst alsook de drempel het hoogst is.
Afgelopen twee maanden heb ik een aantal dip momentjes gehad, momenten waarop ik me volledig terugtrek en uit communicatie ga.
Niet omdat ik niet wil verbinden, maar omdat de drempel zo groot voelt, het gewicht van m'n gedachten zo zwaar voelt.

De impuls om uit te reiken meteen wordt gesmoord door het stemmetje die schreeuwt;
'Ik wil niemand ten laste zijn, ik wil niemand van hun tijd beroven, ik wil een ander niet bezwaren met mijn innerlijke wroeging, ik mag m'n zwakte niet laten zien.
Ik moet hier alléén door.'

Zo heb ik het m'n hele leven geleerd, dat'k het alleen moest doen, niet omdat er niemand was die om me geeft, maar omdat een brug slaan op m'n kwetsbare momenten zo moeilijk voelt.

Omdat als ik dat deed ik me vaak onbegrepen of afgewezen voelde en dus vervloekte ik mezelf met de overtuiging, 'ik moet het alleen doen, ik sta er alleen voor.'
En ik zie diezelfde beweging bij nog héél veel mannen in de wereld.
We zijn zo geconditioneerd met het idee dat we het alleen moeten doen.

Niet alleen door een machismo mannelijkheid die ons gemodelleerd is geweest.
Maar ook omdat we het allemaal al ervaren hebben, dat als we de diepte willen ingaan dat we daarin geblokkeerd worden door anderen die het ongemak van diepgang niet aankunnen.
Als we onze kwetsbare stukken en onze emotionaliteit laten zien, dat het ons iets kost, dat de ander zich terugtrekt of bevriest, geen idee heeft van wat daar mee aan te vangen, hoe ze bij je aanwezig kunnen blijven, zonder iets te moeten fixen voor je.

Ik weet zelf goed hoe moeilijk het kan zijn om steun te vragen of te zoeken wanneer je door een moeilijk moment gaat.
Ik weet ook hoe het voelt om gemeenschap te missen, om diepgang en verbinding te missen.
En ik ervaar zelf en zie rond me hoe hoog de drempel vaak is voor mannen om die connectie op een diepere laag op te zoeken.

Met deze wekelijkse cirkel wil ik die drempel verlagen.
Door een wekelijks moment te creëeren kun je deelnemen op je goeie en minder goeie dagen, kun je een regelmaat, een basis, voelen om op terug te vallen.
Zo dat op het moment dat je nood het hoogst alsook je drempel het hoogst is, dat je voelt, in deze cirkel kan ik zijn zoals ik ben, zijn met wat er is, en van daaruit verbinden met de ander.

Soms heb je de ander gewoon even nodig om er terug door te komen, steek even je middelvinger op aan die moderne bullshit die je je hebt laten aanpraten dat we allemaal een verlichte boeddha moeten zijn die ten aller tijde gelukkig is vanuit zichzelf.

We zijn sociale wezens, kudde dieren en daar is niets mis mee zolang je in de kudde nog jezelf kan zijn.

Misschien heb je net een goeie dag en wil je die innerlijke overvloed komen delen, misschien heb je een schijtweek en doet het je deugd om even gezien en erkend te worden in waar je nu bent zonder meer.

Deze cirkels zijn geen therapie, we gaan hier niets 'fixen', wat mij betreft ben je heel zoals je bent.
Deze cirkels zijn een moment van aanwezigheid, van verbinden met onszelf en elkaar en herbronnen in een wereld waar authentieke connectie een schaars en zeldzaam gegeven is geworden.

Wees welkom broeder, zoals je bent, met alles wat er is.

Via onderstaande link kun je deelnemen, ik ben elke donderdag aanwezig vanaf 19u20 om jullie binnen te laten.

We gaan van start om stipt 19u30, kan je pas later aansluiten, gelieve me dan op voorhand een berichtje te sturen.

https://meet.google.com/tdx-cixv-dmp